Telekids van vroeger

Als jij wellicht een beetje dezelfde leeftijd hebt bereikt als ik, dan weet je nog precies hoe de Telekids van vroeger was. We keken altijd uit naar de zaterdagochtend. Je kon dan een beetje uitslapen maar ik was meestal toch wel vroeg wakker. En dan sloop je naar beneden om de afstandsbediening te vinden. Het was tijd voor Telekids.

De Telekids van vroeger op je kindertablet.

Tegenwoordig kun je het allemaal online bekijken, bijvoorbeeld op een specifieke Telekids tablet voor je kind. Ze zijn er en er is heel veel content op te vinden. Maar toch is het heel anders als vroeger.

Vroeger moesten we wachten tot er een programma op TV kwam. En als je dan pech had, dan was er eerst een stom tekenfilmpje die je dan net niet leuk vond. Dan moest je wachten tot er wel een leuke kwam. En zo zag je eigenlijk ook de stomme naast de wel vermakelijke tekenfilmpjes. Je wist elke zaterdag al de volgorde van de series, van die stond eigenlijk zo goed als vast. Dan wist je vast dat je zou moeten wachten tot eentje die je wel wilde zien.

Soms groeiden tekenfilmpjes op je, naarmate je ze meer toch had gekeken dacht je op een gegeven moment, ja….dit is toch wel leuk en keek je ook die verder. Je leerde de karakters kennen en op een gegeven moment wilde je weten hoe het verder zou gaan, ondanks dat het je eerst niets deed. Net zoals misschien waarom soaps voor zoveel mensen verslavend zijn. Er is eigenlijk niets aan, er wordt niet goed geacteerd, maar toch wil je telkens weten hoe het met ze zal aflopen. Cliff hanger na cliff hanger passeren de revue.

 

Nu is het anders als kind. Je start je tablet op met Telekids app, of je zet Netflix aan op de kinderstand. En je kunt eigenlijk direct de filmpjes zien waar je zin in hebt. Ik had laatst een kind te logeren en die was meer aan het kiezen en opnieuw aan het kiezen na een paar minuten dan aan het kijken. We zijn het niet meer gewend om te hoeven wachten, en ik ben benieuwd wat voor een generatie aan volwassenen we hierna zullen krijgen. Ik denk toch zelf dat het leren geduld op te brengen een goede zaak is waar je later nog veel aan zult hebben. Nu krijgt lang niet iedereen dat mee en ik denk dat dat toch wel een gemis is.

Ken jij nog wat tekenfilmpjes van toen? Een paar die je leuk vond en een paar die wat minder waren? Wij gingen altijd spelen, mijn broers en ik, tijdens de stomme afleveringen en wisten precies wanneer we weer op moesten letten voor iets cools, zoals de transformers. Zo weet ik ook nog best veel van de filmpjes die we niet zo leuk vonden. Misschien nog wel meer dan van degene die wel leuk waren!

En toen ik nog jonger was vond ik ook het spelgedeelte leuk. De quizzes met Carlo en Irene en natuurlijk de mega blubber power race niet te vergeten. Lekker glibberen op een spingkussen baan. Ik wilde dat vroeger ook altijd zo graag eens doen! Dat zag er wel echt heel erg leuk uit. Later toen ik wat ouder werd hoefden die onderdelen juist weer niet zo nodig van mij. Dan zag ik liever de hele tijd programma’s en was ik niet zozeer op zoek naar het studio gedeelte van de show.

Nu ondertussen heb je nog veel meer leuks op je apps staan van Telekids om je mee te kunnen vermaken, en mijn kinderen houden er onwijs veel van, bijvoorbeeld in de auto bij een lange rit naar mijn ouders. Zo zijn ze toch geĆ«ntertained, net als wij vroeger. Nog steeds is het gewoon ook op TV (voor de kinderen die wel old school TV kijken) zodat je dat ook thuis nog aan kunt zetten. Zo kun je misschien toch samen met je kids wat nostalgie momentjes beleven. Maar ik denk niet dat je er nog steeds zo vroeg voor op zult staan šŸ™‚